Ο Tyrese Haliburton επέστρεψε στους αγώνες του NBA στις 7 Οκτωβρίου, έδωσε 16 λεπτά και σημείωσε 7 πόντους και 6 ασίστ στη νίκη των Pacers με 123-112 επί των Timberwolves στο προετοιμασιακό τους ματς. Ήταν το πρώτο του παιχνίδι μετά το σπάσιμο του δεξιού του Αχίλλειου τένοντα στο Game 7 των τελικών του 2025.
Ο δύο φορές All-Star γκαρντ έμεινε για 16 μήνες στον πάγκο, πρώτα με υπομονή, μετά με αυξανόμενη ανυπομονησία. Στις 7 Οκτωβρίου, στο Ames της Iowa, στο Iowa State University, όπου σπούδασε, η επιστροφή είχε και συναισθηματική διάσταση. Ήταν το πρώτο του παιχνίδι στη μικρή του αίθουσα μετά από έξι χρόνια, και οι φοιτητές είχαν αρχίσει να παίρνουν θέση στην ειδική κερκίδα από την προηγούμενη νύχτα για να αποκτήσουν κίτρινο μπλουζάκι με το πρόσωπό του.
Με 4:27 να απομένουν στο πρώτο δεκάλεπτο του προετοιμασιακού αγώνα, ο Haliburton χάρηκε μια διαφορετική στιγμή: το πρώτο του διάλειμμα. «Ήμουν κουρασμένος σαν διάολος», είπε γελώντας μετά το ματς. «Κι όμως, ένιωθα συνέχεια: “Επιτέλους παίζω ξανά”.»
Στην πρώτη επίθεση των Pacers, ο ανήσυχος Haliburton έδωσε μια πάσα χωρίς να κοιτάξει προς τον Andrew Nembhard και η μπάλα βγήκε εκτός γηπέδου. Στην επόμενη κατοχή, όμως, έτρεξε ένα 2 εναντίον 1 με τον Pascal Siakam και ολοκλήρωσε με crossover και τζάμπερ από τα 15 πόδια, το πρώτο του καλάθι σε πάνω από έναν χρόνο.
Η αδρεναλίνη της βραδιάς τον κράτησε σε δράση για 16 λεπτά. «Έχω δικές μου εσωτερικές προσδοκίες», είπε στο ρεπορτάζ. «Αλλά στόχος μας είναι το πρωτάθλημα. Αυτό δεν άλλαξε ποτέ».
Η πορεία των Pacers και η επιστροφή της Indiana στην κορυφή της Ανατολής εξαρτώνται από αυτές τις προσδοκίες. Την τελευταία φορά που ήταν υγιής, ο Haliburton συγκλόνισε το NBA με μία από τις μεγαλύτερες κλαμπ πορείες στην ιστορία των playoffs, σκοράροντας σε κάθε έναν από τους τέσσερις γύρους του 2025 με νικητήριο ή ισοφαρίζον σουτ.
Οι Pacers προηγούνταν στο πρώτο δεκάλεπτο του Game 7 στην Οklahoma City, πριν ο Haliburton σπάσει τον Αχίλλειο, και οι Thunder έγραψαν ιστορία. Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2025-26, που πέρασε σε αποθεραπεία, η ομάδα κέρδισε μόλις 19 αγώνες.
Γι’ αυτό η Indiana είναι μία από τις πιο αμφιλεγόμενες ομάδες πριν από τη σεζόν 2026-27. Παρά τις συμμετοχές στους τελικούς της Ανατολής το 2024 και το 2025, οι Pacers προβλέπονται για 42 νίκες και κατατάσσονται 10οι στην Ανατολή, σύμφωνα με το Basketball Power Index.
«Δεν το σκέφτομαι πολύ», είπε ο Haliburton. «Όλη η ομάδα μπορεί να το καταλάβει. Όλοι το έχουμε νιώσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο».
Οι Pacers είναι η τελευταία ομάδα που νίκησε τους πρωταθλητές, τους New York Knicks, σε σειρά playoffs. Όμως, σε μια Ανατολή πιο ανταγωνιστική από αυτήν που άφησε πίσω του, ο Haliburton θέλει να αποδείξει ότι η ομάδα μπορεί να ξαναβρεί τη θέση της στην κορυφή.
«Να ξαναβρούμε τη μαγεία δεν είναι δεδομένο», δήλωσε ο γενικός διευθυντής των Pacers, Chad Buchanan. «Όμως οι βασικοί μας παίκτες πιστεύουν ο ένας στον άλλον. Νιώθουν ότι οι άνθρωποι τους έχουν ήδη γράψει. Έτσι έγινε και τα δύο χρόνια που κάναμε μεγάλες πορείες: όλοι μας απέρριψαν. Αυτό τους δίνει φωτιά».
Η επιστροφή και η ζωή εκτός παρκέ
Το μηδέν στη μέση της φανέλας ήταν πορτοκαλί, ταιριάζοντας με τα σκούρα κόκκινα… όχι, με το πορτοκαλί ριγέ της φανέλας, που στη μέση είχε μπλε σκιά. Όταν ο Haliburton πήρε το φύλλο χαρτί με το σχέδιο, γέλασε ειρωνικά.
«Ποιος το σχεδίασε αυτό;» ρώτησε. «Πορτοκαλί και μπλε σε φανέλα των Pacers;»
«Χρώματα των Knicks», απάντησε με χαμόγελο η σύζυγός του, Jade.
Λίγες εβδομάδες πριν από την έναρξη της προετοιμασίας, ο Haliburton και η Jade επισκέφτηκαν παιδιά στο Peyton Manning Children’s Hospital στην Ινδιανάπολη. Ο Haliburton συμμετείχε ως εκπρόσωπος του Indiana Donor Network, για την ευαισθητοποίηση γύρω από τη δωρεά οργάνων. Τα πέντε παιδιά που ήταν παρόντα είχαν λάβει μεταμόσχευση νεφρού.
Καθισμένος σε ένα τραπέζι με τα παιδιά, κάποια μόλις 6 ετών, ο Haliburton μοίρασε χαρτιά για ζωγραφική. Αμέσως ξέσπασε έντονη συζήτηση.
«Ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα;» ρώτησε τους συντρόφους του στο τραπέζι, ανοίγοντας μια ζωηρή κουβέντα.
«Κόκκινο!» φώναξε ένα παιδί. «Μπλε!» είπε ένα άλλο. «Κίτρινο!»
«Ουράνιο τόξο!» πρόσθεσε ένα τρίτο, ξεκινώντας νέα συζήτηση για το αν όλα τα χρώματα μπορούν να θεωρηθούν ένα. Εκείνο επέμενε ότι μπορούν.
«Υπάρχει όμως μαρκαδόρος ουράνιου τόξου;» ρώτησε ο Haliburton, παρουσιάζοντας το ερώτημα σαν τελική κίνηση. Όταν είπε ότι το αγαπημένο του χρώμα είναι το γκρι, τα παιδιά αντέδρασαν με έκπληξη. «Δεν το ακούτε ποτέ, ε;» είπε χαμογελώντας.
Ο Haliburton πέρασε μεγάλο μέρος του περασμένου χρόνου στην Ινδιανάπολη, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες σαν αυτή. Βοήθησε τους Pacers να αναζωογονήσουν τον φιλανθρωπικό αγώνα σόφτμπολ νωρίτερα φέτος το καλοκαίρι, με παίκτες των Indianapolis Colts και της Indiana Fever. Το Victory Field, ένα γήπεδο Triple-A μπέιζμπολ με 12.000 θέσεις στο κέντρο της πόλης, γέμισε από κόσμο.
Η σύνδεση του Haliburton με το Midwest είναι βαθιά. Γεννήθηκε στο Wisconsin, γνώρισε και πρότεινε στη σύζυγό του στο Ames. Η σχέση του με την περιοχή ενισχύθηκε από το 2022, όταν μεταγράφηκε στην Indiana.
«Τώρα βλέπω τη ζωή αλλιώς», είπε στο ρεπορτάζ. «Είμαι απλώς ευγνώμων που παίζω ξανά μπάσκετ και μπορώ να κάνω όλα αυτά στην κοινότητα, γιατί όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, η ζωή σου περνά μπροστά από τα μάτια σου».
Στις πρώτες διακοπές του, λίγους μήνες μετά την εγχείρηση, δυσκολευόταν να κατέβει τις σκάλες ενός σπιτιού που είχε νοικιάσει, και χρειάστηκε βοήθεια για να μετακινηθεί όταν έφευγαν. Ο χειρουργός του τον είχε προειδοποιήσει, αλλά η πραγματικότητα τον χτύπησε. Έκλαψε κάτω από το ντους.
«Το να συνηθίσεις το ότι από το να είσαι στην κορυφή του κόσμου πέφτεις στο αντίθετο άκρο μέσα σε μια στιγμή», είπε στο ρεπορτάζ.
«Είναι τρελό να το πεις, γιατί είναι τραυματισμός από μπάσκετ, και ό,τι κι αν γίνει… υπάρχει ένας χρόνος αποθεραπείας. Ξέρεις ότι θα γίνεις καλά μέσα σε αυτό το διάστημα. Έχουμε τους καλύτερους γιατρούς του κόσμου, τους καλύτερους θεραπευτές. Ξέρεις ότι θα είσαι καλά, αλλά είναι τρομακτικό».
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της αποθεραπείας στην Ινδιανάπολη, κάθονταν στον πάγκο στα παιχνίδια, σπίτι και εκτός έδρας, ακόμη και όταν η σεζόν πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Στη μέση της αποθεραπείας αντιμετώπισε και έναν σοβαρό έρπη ζωστήρα, που του προκάλεσε αύξηση βάρους 30 λιβρών και έντονο πρήξιμο στο πρόσωπο λόγω των βαρέων φαρμάκων. Η ασθένεια, που είναι εξαιρετικά μεταδοτική, τον κράτησε μακριά από τους συμπαίκτες του στον πάγκο. Ήταν ένα ακόμη χτύπημα σε μια μακρά σεζόν.
«Στο πρωτάθλημα, ειδικά όταν ένας τέτοιος σταρ τραυματίζεται, αυτό που σημαίνει για την επόμενη χρονιά είναι ότι κάποιοι ακολουθούν το δικό τους πρόγραμμα: “Πρέπει να κάνω ό,τι είναι σωστό για μένα”», είπε ο Buchanan. «Ο Ty δεν είναι έτσι. Ο Ty σκέφτεται τι χρειάζεται η ομάδα από εκείνον, και όχι τι πρέπει να κάνει εκείνος για την ομάδα».
Στη μοναχική και κουραστική αποθεραπεία του, πού και πού ξανάβλεπε παλιά του highlights.
«Απλώς για να νιώσω κάτι», είπε. «Κάποτε μπορούσα να τα κάνω όλα αυτά. Μου λείπει εκείνο το συναίσθημα».
Κάποια στιγμή ξαναείδε ακόμη και τους τελικούς του 2025, όπως είπε. Η προσοχή του παρέμεινε στο Game 4. Οι Pacers προηγούντο 2-1 στη σειρά, αλλά οι Thunder ανέτρεψαν διψήφια διαφορά στο δεύτερο ημίχρονο, με τον Shai Gilgeous-Alexander να σκοράρει 15 από τους 35 πόντους του στα τελευταία 4:38 του αγώνα.
«Το Game 4 θα μείνει για πάντα στο μυαλό μου», είπε ο Haliburton. «Αν κερδίζαμε εκείνο το ματς, ολόκληρη η σειρά θα άλλαζε».
Η σκέψη αυτή τον συνόδευε καθώς έβλεπε την ομάδα του να περνά τη χειρότερη σεζόν στην ιστορία της, και συνειδητοποιούσε ότι μεγάλο μέρος της συζήτησης για τα προβλήματα των Pacers αφορούσε εκείνον, τον τραυματισμό του, την αποθεραπεία και την επιστροφή του.
«Όλοι λένε ότι το καλοκαίρι είναι πολύ μεγάλο», είπε ο Haliburton. «Εγώ το έζησα για διπλάσιο ή τριπλάσιο χρονικό διάστημα από όλους τους άλλους».
Η ανάκαμψη της ομάδας
Ο Haliburton δεν θέλει οι Pacers να ξεχάσουν την προηγούμενη σεζόν.
Η Indiana τελείωσε με τις λιγότερες νίκες στην ιστορία του franchise. Η ομάδα χτυπήθηκε νωρίς από τραυματισμούς και από το δεύτερο ημίχρονο της σεζόν άρχισε να παλεύει για καλύτερη θέση στο draft. Στο τέλος, έμοιαζε σκιά της ομάδας που είχε φτάσει στους τελικούς.
«Μπορείτε να δείτε [τις προπονητικές κατατάξεις μας] ως έλλειψη σεβασμού, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να καταλάβετε ότι φτάσαμε εδώ με τον τρόπο που παίξαμε πέρσι», είπε ο Haliburton. «Υπήρχαν προδιαγραφές που δεν πιάσαμε και πρέπει να επιστρέψουμε σε αυτές. Και δεν είναι μυστικό ότι υπήρξε πτώση την περασμένη χρονιά».
Η προετοιμασία έχει επικεντρωθεί στην επαναφορά αυτών των συνηθειών.
Το βράδυ πριν από την πρώτη μέρα των προπονήσεων, η ομάδα μαζεύτηκε στο σπίτι του Buchanan, στο εσωτερικό γήπεδο μπάσκετ του. Είναι παράδοση που ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια, μια ευκαιρία για τους Pacers να συμφωνήσουν στις προτεραιότητές τους πριν από τη σεζόν.
Ο προπονητής Rick Carlisle σχολίασε πόσο μεγάλο ήταν το καλοκαίρι. Είχαν περάσει 5,5 μήνες από τον τελευταίο αγώνα τους τον Απρίλιο, και ακόμη περισσότερος χρόνος από το τελευταίο ματς με κάτι στο χέρι.
Η λέξη «ανάκτηση» έγινε η κεντρική λέξη της συνάντησης.
Ο Carlisle αναγνώρισε πόσο σημαντικό είναι να έχει ξανά τον Haliburton, αλλά προειδοποίησε να μην τον βλέπουν ως σωτήρα.
«Είμαστε μια ομάδα που εξαρτάται πολύ ο ένας από τον άλλον», είπε ο Carlisle πριν από το ματς στο Ames την προηγούμενη εβδομάδα. «Ένα από τα πράγματα που μας έκαναν μια πολύ ιδιαίτερη ομάδα στη δίχρονη καλή μας περίοδο ήταν η συνοχή μας, το οικοσύστημά μας, η αλληλεξάρτησή μας».
«Θα είμαστε πάντα καλύτεροι ως άθροισμα όλων των μερών».
Ο βασικός κορμός των Pacers παραμένει ως έχει: Haliburton, Siakam, Nembhard και Aaron Nesmith. Ο Ivica Zubac ήρθε για να αντικαταστήσει τον Myles Turner, που έφυγε, σε μια ανταλλαγή την ημέρα της προθεσμίας μεταγραφών, η οποία κόστισε στην Indiana την πέμπτη επιλογή του draft.
Πηγές της ομάδας λένε ότι οι Pacers είναι σίγουροι πως η συναλλαγή θα ξαναανοίξει το παράθυρο για το πρωτάθλημα. Αναγνωρίζουν επίσης ότι ο Zubac, που παίζει πιο κοντά στο καλάθι, θα προσφέρει διαφορετικά πράγματα από τον Turner, έναν σέντερ που ανοίγει το γήπεδο με τρίποντα.
«Έχουμε έναν σπουδαίο προπονητή που βρίσκει λύσεις», είπε ο Buchanan. «Αυτό είναι δύναμή του. Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, αν δεν παίζουμε καλά, ή αν ο [Zubac] δεν ταιριάζει καλά, εκείνος προσαρμόζεται».
Η συνεργασία με τον Zubac μπορεί να χρειαστεί χρόνο. Το ίδιο και η προσαρμογή του με τον Haliburton. Στις πρώτες προετοιμασιακές αγωνιστικές δυσκολεύτηκαν με τον χρονισμό στα pick-and-roll, με τον Haliburton να στρίβει συχνά πριν προλάβει ο νέος σέντερ να κάνει το roll.
«Είναι τόσο ανυπόμονος να αποδείξει το αντίθετο. Δεν αντέχει όταν του λένε ότι πρέπει να έχει υπομονή. Δεν το αντέχει καθόλου», είπε ο Buchanan. «Λέει: “Έμεινα έξω 16 πολλά μήνες. Είμαι έτοιμος να παίξω”. Είναι φανερά πολύ σίγουρος, αλλά πιστεύω ότι θα χρειαστεί ένα διάστημα για να βρει ξανά το παιχνίδι του, τον ρυθμό του».
Η επιστροφή στο παρκέ
Ο Haliburton κινήθηκε κάποιες φορές όπως πριν, αλλά τα προβλήματα της επιστροφής φάνηκαν στον πρώτο αγώνα του.
Παρομοίασε τον εαυτό του με ρούκι, που παίζει πολύ γρήγορα και πρέπει να επιβραδύνει για να βρει ο attack τον ρυθμό του. Στραμπούληξε ελαφρά τον δεξί αστράγαλο κατά τη διάρκεια του αγώνα και έμεινε εκτός στο επόμενο προετοιμασιακό ματς, αλλά η μαγνητική τομογραφία επιβεβαίωσε ότι ο Αχίλλειός του δεν επηρεάστηκε.
«Ήμουν ενθουσιασμένος που βρέθηκα εκεί, χαρούμενος, αλλά πρέπει απλώς να επιβραδύνω λίγο», είπε. «Υπάρχει τεράστια βελτίωση που πρέπει να γίνει από τη δική μου πλευρά και από την πλευρά της ομάδας. Αλλά είμαι απλώς χαρούμενος που επέστρεψα στο παρκέ».
Πολλές στιγμές στο γυμναστήριο αυτό το καλοκαίρι του έδωσαν λόγο για αυτοπεποίθηση.
Ένα απόγευμα στα τέλη Ιουλίου, 13 μήνες μετά την εγχείρηση, έκανε ένα ντρίμπλιν και έριξε τη μπάλα ψηλά προς το καλάθι. Καθώς έτρεχε να την προλάβει, η μπάλα αναπήδησε λίγο πριν το καλάθι μέσα στις εγκαταστάσεις των Pacers, και η ώθησή της σχεδόν τον έφερε πιο ψηλά προς τη στεφάνη απ’ ό,τι έχει βρεθεί τα τελευταία χρόνια. Στον αέρα πέρασε τη μπάλα ανάμεσα από τα πόδια του και ανέβηκε προς το καλάθι, κάνοντας ένα dunk με το δεξί χέρι, ενώ μέλη του staff των Pacers ούρλιαξαν ταυτόχρονα.
Πάνω από όλους ούρλιαξε ο ίδιος ο Haliburton, απελευθερώνοντας πάνω από έναν χρόνο συσσωρευμένης έντασης.
Είχε στοίχημα με τον Erik Huddleston, τον υπεύθυνο φυσικής κατάστασης της Indiana, ότι αν έκανε το dunk, με το όνομα ενός Eastbay, θα μπορούσε να παραλείψει την προπόνηση μετά τις ασκήσεις.
Είναι ένα dunk που ο Haliburton δεν είχε κάνει τακτικά από τότε που ήταν 20 χρονών ρούκι.
Αργότερα ανέβασε βίντεο του dunk στα social media του, και το μήνυμα προς το υπόλοιπο πρωτάθλημα ήταν σαφές.
Το dunk σήμανε τη θορυβώδη επιστροφή του Haliburton, αλλά μια πιο ήσυχη στιγμή ένα μήνα αργότερα έστειλε ακόμη πιο δυνατό μήνυμα.
Πριν από την έναρξη της σεζόν, οι παίκτες των Pacers έκαναν ένα minicamp στο Λος Άντζελες.
Σε ένα σημείο της προπόνησης, ο Haliburton έπεσε στο παρκέ. Λίγους μήνες νωρίτερα, όλοι στο γήπεδο θα είχαν σιωπήσει, περιμένοντας να σηκωθεί, όπως είχε συμβεί εκείνο το βράδυ στην Οklahoma City.
Αυτή τη φορά, τίποτα δεν συνέβη. Σηκώθηκε. Η προπόνηση συνεχίστηκε.
«Αυτό», είπε, «με κάνει να νιώθω ξανά φυσιολογικά».